Het Leven Gaat Door

Dinsdag 10 Februari was de laatste dag van de zogenaamde “Shiva”, de zeven dagen van rouw die begon op de dag dat we afscheid moesten nemen van ons geliefde manneke.
Het was een ongebruikelijke situatie: een christelijk echtpaar wat een Joodse shiva zat voor een Moslim jongetje ~ dat is ons gezin in de notedop.

Maar wat hebben we die shiva als een zegen ervaren: de liefde, troost en bemoediging die door zovele vrienden, buren en belangstellenden over ons uit is gegoten heeft ons werkelijk geholpen ons verdriet een plaats te geven. We hebben aan den lijve ervaren hoe ‘wijs’ dit Joodse ritueel is, waar we ook in het boek Job over kunnen lezen.

Kristi Holl, haalt in haar boek “Writer’s First Aid” aan hoe belangrijk schrijven is voor de geestelijke gezondheid. Ik ben bevoorrecht dat ik mijn emoties en gevoelens d.m.v. het geschreven woord kan uiten. Ik heb daarom ook een aparte pagina op de Website over Na’il gemaakt (in het engels). Hier plaatsen we dan verhaaltjes en foto’s over ons bijzondere kereltje. Ook een engels blog: Celebrating Life, is speciaal ontworpen om de herinnering aan hem levend te houden.
Aan het einde van het hoofdstuk getiteld “Schoonheid in plaats van As” schrijft Kristi :
“Als we onze pijn met anderen delen, gebeurt er iets heel bijzonders: het helpt namelijk ook andermans pijn te genezen.”
Dat is ook mijn gebed.

Links: Blog Na’il: http://nailtheacquirer.blogspot.com
Website: http://christinaboerma.com/christinaboerma/id31.html